Jako zespół autorów sprawdzaliśmy, czy da się tak zaprojektować rynek pracy, by w czasie kryzysu nie zostawiać ludzi „samych sobie” i nie udawać, że problem rozwiąże się wyłącznie siłami rynku. Pokazujemy, czym jest program gwarancji zatrudnienia i jak mógłby działać w polskich realiach: od uzasadnienia ekonomicznego, przez ramy prawne, po praktyczną organizację i koszty wdrożenia.

Co badaliśmy i z jakim realnym problemem to się wiąże
Badaliśmy koncepcję gwarancji zatrudnienia – programu, w którym państwo (we współpracy z instytucjami lokalnymi) zapewnia pracę osobom, które nie mogą jej znaleźć na rynku. Punktem wyjścia są bezrobocie i niepewność zatrudnienia wynikające z takich trendów jak starzenie się społeczeństwa, migracje oraz transformacja energetyczna i cyfrowa (czyli zmiana sposobu, w jaki produkujemy energię i pracujemy).
Dlaczego to ma znaczenie – dla kogo i w jakiej sytuacji
To ważne dla osób, które obawiają się, że wypadną z rynku pracy lub mają trudność z powrotem do stabilnego zatrudnienia. Ale również dla samorządów i organizacji społecznych, bo to one najszybciej widzą skutki kryzysów w lokalnych społecznościach. Stabilniejszy rynek pracy to także mniejsze koszty społeczne i większa odporność gospodarki.
Jaki mieliśmy pomysł – jeden prosty przykład
Proponujemy myślenie o gwarancji zatrudnienia jak o „bezpieczniku” rynku pracy: gdy sektor prywatny zwalnia, program przejmuje część osób do prac potrzebnych społecznie. Przykład: gmina uruchamia miejsca pracy w usługach opiekuńczych lub projektach środowiskowych, zamiast zostawiać ludzi poza rynkiem pracy na dłużej.
Co ta wiedza może zmienić w dłuższej perspektywie
W długim horyzoncie chodzi o przejście od „gaszenia pożarów” do budowania rynku pracy, który lepiej znosi wstrząsy i nie pogłębia wykluczenia. Pokazujemy też, że ramy prawne i niezbędne instytucje już istnieją. To kluczowe, jeśli rozwiązanie ma działać nie tylko w teorii, ale w codziennym życiu ludzi i instytucji.
Zespół autorów:
- dr Iwo Augustyński – Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu; ekonomia i polityka gospodarcza,
- dr Katarzyna Kłosowicz-Toborek – Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, historia myśli ekonomicznej, teoria ekonomii.
- dr Anna Waligóra – Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, Przedsiębiorstwa społeczne, przedsiębiorczość społeczna, gospodarka społeczna, ekonomia społeczna, III sektor, NGO, społeczna odpowiedzialność
- dr Radosław Zyzik – Akademia Ignatianum w Krakowie, nauki o polityce i administracji
badania.uew.pl – bo świat potrzebuje kompetentnych głosów, kiedy hałas próbuje zagłuszyć rozsądek.
Autor tekstu: Barbara Grzelczak



