Rzecznictwo w sporcie jako narzędzie integracji społecznej – Warsztaty w ramach projektu „Sport for Equality 2.0”

Czy sport może realnie zmieniać polityki publiczne? Czy może stać się narzędziem integracji, które wykracza poza boisko i wpływa na decyzje samorządów? Pod koniec stycznia 2026 r. w ramach międzynarodowego projektu Sport for Equality 2.0 odbyły się w Polsce „Warsztaty rzecznictwa na rzecz integracyjnych polityk sportowych” – inicjatywa, która pokazuje, że inkluzywność w sporcie zaczyna się od kompetentnego głosu przy stole decyzyjnym. 

Projekt jest finansowany przez Unię Europejską i realizowany jest w Polsce, Hiszpanii i Portugalii, Za działania w naszym kraju odpowiada Fundacja Śląska Wrocław, której fundatorem jest WKS Śląsk Wrocław S.A. Celem podejmowanych działań jest pokazanie, że sport jest dla każdego, niezależnie od płci, pochodzenia, statusu społecznego czy sprawności fizycznej i intelektualnej. Integracja poprzez sport uczy współpracy, szacunku i zdrowej rywalizacji. W ramach projektu prowadzone są warsztaty dla przedstawicieli NGO, koncentrujące się wyzwaniu: jak przełożyć wartości związane z integracją i inkluzywnością na język korzyści i argumentów istotnych dla instytucji publicznych i lokalnych decydentów. 

Warsztaty poprowadziła dr Magdalena Daszkiewicz z Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu – ekspertka w obszarze marketingu terytorialnego i społecznego. Jej doświadczenie badawcze i praktyczne pozwoliło połączyć perspektywę akademicką z realnymi wyzwaniami sektora pozarządowego. To właśnie ta synergia wiedzy i praktyki była jednym z kluczowych atutów spotkania.

Od wartości do decyzji

Warsztaty skierowane były do przedstawicieli organizacji pozarządowych pracujących z grupami wrażliwymi i zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Ich celem nie było jedynie rozwijanie umiejętności komunikacyjnych. Chodziło o coś więcej – o wyposażenie uczestników w narzędzia realnego wpływu.

Program obejmował m.in.:

• analizę interesariuszy i mapowanie decydentów,
• budowanie argumentów rzeczniczych opartych na danych i potrzebach społecznych,
• planowanie strategii komunikacyjnych,
• projektowanie przekazów dopasowanych do administracji publicznej,
• symulacje rozmów z decydentami i liderami organizacji.

Pod kierunkiem dr Magdaleny Daszkiewicz uczestnicy pracowali nad tym, jak planować działania i mówić o sporcie integracyjnym w sposób zrozumiały dla administracji publicznej i skuteczny w procesie decyzyjnym. Rozwijanie kompetencji rzeczniczych służy zwiększaniu skuteczności działań organizacji pozarządowych i zacieśnianiu współpracy z władzami lokalnymi i instytucjami sportowymi. 

Sport jako element systemu

Sport integracyjny w ogromnym stopniu zależy od decyzji lokalnych władz: finansowania, dostępności infrastruktury, priorytetów inwestycyjnych czy zapisów w strategiach rozwoju. Bez obecności organizacji społecznych w procesach decyzyjnych nawet najlepsze inicjatywy pozostają punktowe i krótkotrwałe.

Rzecznictwo staje się więc narzędziem systemowym. Pozwala organizacjom:

• skuteczniej wpływać na kształt lokalnych polityk sportowych,
• budować trwałe partnerstwa z administracją i instytucjami sportowymi,
• koordynować działania międzysektorowe,
• projektować rozwiązania, które przetrwają dłużej niż pojedynczy grant.

To przejście od działań projektowych do trwałej zmiany strukturalnej.

Wzmocnienie głosu sektora społecznego

Efektem warsztatów było wzmocnienie kompetencji uczestników w obszarze:

• formułowania argumentów odpowiadających na potrzeby instytucji publicznych,
• strategicznego planowania działań rzeczniczych,
• komunikowania inicjatyw integracyjnych w sposób spójny i profesjonalny,
• budowania relacji z decydentami i partnerami instytucjonalnymi.

Z perspektywy wpływu społecznego inicjatywa adresuje istotną lukę kompetencyjną w sektorze NGO. Organizacje działające na rzecz integracji przez sport często dysponują doświadczeniem i wiedzą terenową, ale brakuje im narzędzi systemowego oddziaływania. Projekt „Sport for Equality 2.0” odpowiada na tę potrzebę, wzmacniając ich pozycję w dialogu z administracją.

Gdy sport staje się przestrzenią równości

W praktyce oznacza to większą zdolność do projektowania i utrzymywania inkluzywnego systemu sportowego na poziomie lokalnym i regionalnym. To również inwestycja w spójność społeczną – poprzez budowanie struktur, które umożliwiają udział w sporcie osobom z grup zagrożonych wykluczeniem.

Działania realizowane w ramach projektu wpisują się w misję uczelni polegającą na łączeniu wiedzy eksperckiej z realnymi potrzebami otoczenia społecznego oraz wzmacnianiu kompetencji instytucji publicznych i organizacji obywatelskich poprzez transfer wiedzy.

badania.uew.pl – bo skuteczne polityki społeczne zaczynają się od wiedzy, która potrafi przełożyć wartości na decyzje.

Autor tekstu: Justyna Morawska-Płoskonka